Return to innocence

Kun jij je nog helemaal voorstellen hoe je de wereld inkeek toen je 10 jaar oud was én hoe je je toen voelde? Terugstappen in die mindset. Ik probeer het wel eens. En héél soms lukt het me. Zo fris en zorgeloos uit je ogen kijken. Alleen maar bezig zijn met het volgende leuke moment. Het volgende avontuur.

Bij mij op de praktijk kijk ik uit op een stuk schoolplein. En als de bel gaat en die kids rennen naar buiten dan is dat een prachtig schouwspel. Mega beweeglijk. Rennen, springen, aan elkaar trekken, duwen, voetballen, met pionnen lopen klootviolen. Gewoon spelen. En nauwelijks denken.

Volgens mij worden mensen ongelukkiger, naarmate ze ouder worden, omdat ze teveel en te moeilijk denken, en stijf en traag worden in het lichaam. Door te weinig beweging. Daarnaast natuurlijk nog duizend andere factoren.. Maar als ik naar die kids kijk valt me dat vooral op.

En dan soms in een flits, zie ik mezelf rennen. Tikkertje spelen. En daar totáál in opgaan. Niet Denken. Alleen maar maximaal opgaan in iets en dan met knetterveel energie. Ik was razendsnel vroeger en je kon mij dus ook echt nauwelijks tikken. Dat vond ik super kikke.

Maar soms dus… Kan ik even terug in die perceptie van die versie van mij die 10 jaar oud is. En het leven en de wereld gewoon één grote speeltuin is. Één groot ontdekkings- avontuur. Zonder zorgen voor morgen. Eerder anticipatie op de leuke dingen van morgen. Ergens naartoe leven met al je fantasie. (Moet wel met al je fantasie want morgen bestaat eigenlijk helemaal niet)

Ergens onderweg richting ouder worden.. raakt de fantasie een beetje kwijt. Dat heerlijke voorstellingsvermogen. Imagination.. Ik was er zo goed in. Ik was zo gelukkig en rijk in mijn fantasiewereldje. En dan komt ineens de volwassen wereld. Totally different ballgame. Waarvan ik nu ineens denk.. Ja joh?.. moest dat nou. Ik blijf liever in die onschuld van het kind. Da’s toch hoe je het koninkrijk Gods binnenkomt. Als ik die bijbel moet geloven..

Gekke is… Dat ik die bijbel grotendeels niet geloof. Maar dat dan weer wél. Ik heb daar wel een beeld bij. Gelukkig zijn doe je het best, als je kunt leven met dezelfde kinderlijke onschuld als die van het onbedorven kind.

Ik bedenk me ineens een hele mooie tarotkaart van Osho. Zal m s opzoeken en hieronder ergens in de comments plaatsen.

Ik wil zo’n ouwe lul worden die in onschuld en vrede kan leven met alles wat om hem heen is. Misschien wel met zo’n lange grijze witte sik. En een eeuwige grijns op mijn gezicht..
Zo wil ik ook graag dood..
Go with a smile 🙂
Einde
Doei

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.